Winkelcentra; categoriaal onderzoek wederopbouw 1940-1965

Deze publicatie schetst de ontwikkeling van naoorlogse architectuur van winkelcentra in Nederland en presenteert een lijst met de belangrijkste naoorlogse gebouwen.

Het rapport gaat zowel in op de voor- als de naoorlogse ontwikkeling van winkelcentra. Hierbij komen allerlei aspecten aan bod zoals de opkomst van de detailhandel, schaalvergroting, ontwikkelingen in de stedenbouw en de noodwinkels die tijdens en na de Tweede Wereldoorlog werden opgetrokken. Hiermee wordt de groslijst ingeleid waarbinnen een preselectie is gemaakt van gebouwen die vanwege hun cultuurhistorische waarde het behouden waard zijn. Dit rapport is onderdeel van een reeks publicaties waarin de wederopbouwarchitectuur per gebouwtype onder de loep wordt genomen.

De wederopbouw

De architectuur en stedenbouw uit de periode 1940-1965 vertegenwoordigt een belangrijke ontwikkeling in de Nederlandse architectuurgeschiedenis. Het is een periode van herstel van oorlogsschade en van schaarste, maar ook van optimisme en vernieuwing. Kenmerk voor deze naoorlogse jaren is de introductie van nieuwe materialen, nieuwe verkavelingspatronen, een nieuwe wijkopbouw en een steeds belangrijkere rol voor het verkeer. In het kader van stedelijke vernieuwing staat de architectuur uit deze periode steeds vaker onder druk. Dit rapport helpt om de bestaande kwaliteiten van wederopbouwarchitectuur te herkennen zodat er zorgvuldig met dit soort gebouwen kan worden omgegaan.

Voor wie

Deze rapportage is voor beleidsmakers ruimtelijk beleid, erfgoedprofessionals en anderen die geïnteresseerd zijn in de architectuur van de wederopbouw.

Colofon

Rapportage wederopbouw
Tekst: Wijnand Galema en Dorine van Hoogstraten
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2005