Verstoorde percelen

In deze Rapportage Archeologische Monumentenzorg (RAM) wordt verslag gedaan van een experiment waarin gekeken is wat de meest effciënte strategie is om in het veld bodem­ verstoringen op te sporen. Uitgaande van (Edelman)boringen en profielputten is stapsgewijs onderzocht welke strategie de meeste informatie oplevert bij de minste inspanning (tijd/kosten).

Dit onderzoek vond plaats op 4 proefterreinen van 100 bij 100 meter, waarvan een in de gemeente Súdwest­Fryslân en drie in de gemeente Reusel De Mierden. Na afloop van het methodeonderzoek is tevens nagegaan in hoeverre het mogelijk is om de veldwaarnemingen te duiden aan de hand van verklaringen van de grondgebruiker en informatie afkomstig van een beperkt bureauonderzoek.

Verstoringen in kaart

Dit verslag beschrijft de resultaten van archeologisch veldwerk dat plaats heeft gevonden in het kader van het project Verstoringen in Kaart van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Het gaat bij dit veldwerk om een beperkt vergelijkend onderzoek naar de bruikbaarheid van in de archeologie gangbare methoden (boringen en proefputjes) voor het vaststellen van de mate van bodemverstoring. Als bekend is waar – en in welke mate – de bodem verstoord is, kan dit voorkomen dat onnodig archeologisch onderzoek plaatsvindt. Verder kan kennis over bodemverstoringen bijdragen aan een betere afweging van de archeologische belangen binnen de ruimtelijke ordening.

Voor wie

Dit wetenschappelijk rapport is bestemd voor archeologen en andere professionals en liefhebbers die zich bezighouden met archeologie.

Colofon

  • Rapportage Archeologische Monumentenzorg nr. 244
  • Verstoorde percelen
  • Een analyse van de doelmatigheid van boringen en profielputten voor het bepalen van de mate van verstoring in het landelijk gebied.
  • Auteurs: M.A. Lascaris en J.W. de Kort
  • Redactie: M.A. Lascaris
  • © Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Amersfoort, 2017

Taal

Nederlands