Kloosters; categoriaal onderzoek wederopbouw 1940-1965

Deze publicatie beschrijft de geschiedenis van naoorlogse kloosterarchitectuur in Nederland en presenteert een lijst met de belangrijkste naoorlogse kloosters.

Deze publicatie geeft een korte inleiding op de vooroorlogse geschiedenis van kloosterbouw. Hierna volgt een beschrijving van de naoorlogse ontwikkeling van deze religieuze gebouwen. Hier worden de gebouwen zowel van een maatschappelijke als architectonische kant beschouwd. Dit is de introductie voor een preselectie van kloosters die behoudenswaardig zijn vanwege hun cultuurhistorische waarde. Dit rapport is onderdeel van een reeks publicaties waarin de wederopbouwarchitectuur per gebouwtype onder de loep wordt genomen.

De wederopbouw

De architectuur en stedenbouw uit de periode 1940-1965 vertegenwoordigt een belangrijke ontwikkeling in de Nederlandse architectuurgeschiedenis. Het is een periode van herstel van oorlogsschade en van schaarste, maar ook van optimisme en vernieuwing. Kenmerk voor deze naoorlogse jaren is de introductie van nieuwe materialen, nieuwe verkavelingspatronen, een nieuwe wijkopbouw en een steeds belangrijkere rol voor het verkeer. In het kader van stedelijke vernieuwing staat de architectuur uit deze periode steeds vaker onder druk. Dit rapport helpt om de bestaande kwaliteiten van wederopbouwarchitectuur te herkennen zodat er zorgvuldig met dit soort gebouwen kan worden omgegaan.

Voor wie

Deze rapportage is voor beleidsmakers ruimtelijk beleid, erfgoedprofessionals en anderen die geïnteresseerd zijn in de architectuur van de wederopbouw.

Colofon

Rapportage wederopbouw
Tekst: Renout Robbertz
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2005