Kerken Noord-Brabant; categoriaal onderzoek wederopbouw 1940-1965

Deze rapportage schetst de ontwikkeling van voor- en naoorlogse kerkenbouw en presenteert een inventarisatie van de belangrijkste naoorlogse kerken in Noord-Brabant.

In dit rapport wordt onder meer een geschiedenis van de voor- en naoorlogse kerkenbouw beschreven die zowel ingaat op maatschappelijke- als op architectonische ontwikkelingen. Kapellen en kloostergebouwen zijn voor dit onderzoek buiten beschouwing gelaten. De inhoudelijke achtergrondinformatie vormt het referentiekader van de preselectie van kerken in Noord-Brabant die behoudenswaardig zijn vanwege hun cultuurhistorische waarde. Dit rapport is onderdeel van een reeks publicaties waarin de wederopbouwarchitectuur per gebouwtype onder de loep wordt genomen.

De wederopbouw

De architectuur en stedenbouw uit de periode 1940-1965 vertegenwoordigt een belangrijke ontwikkeling in de Nederlandse architectuurgeschiedenis. Het is een periode van herstel van oorlogsschade en van schaarste, maar ook van optimisme en vernieuwing. Kenmerk voor deze naoorlogse jaren is de introductie van nieuwe materialen, nieuwe verkavelingspatronen, een nieuwe wijkopbouw en een steeds belangrijkere rol voor het verkeer. In het kader van stedelijke vernieuwing staat de architectuur uit deze periode steeds vaker onder druk. Dit rapport helpt om de bestaande kwaliteiten van wederopbouwarchitectuur te herkennen zodat er zorgvuldig met dit soort gebouwen kan worden omgegaan.

Voor wie

Deze rapportage is voor beleidsmakers ruimtelijk beleid, erfgoedprofessionals en anderen die geïnteresseerd zijn in de architectuur van de wederopbouw.

Colofon

Rapportage wederopbouw
Tekst: Eva Wijdeveld
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2004