Haps-Laarakker, een bijzonder rijk bodemarchief

Tijdens een waarderingsonderzoek op het archeologische rijksmonument van Laarakker, is een grote hoeveelheid bewoningssporen aangetroffen.

Begin 2007 voerde de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onderzoek uit op het archeologische rijksmonument van Laarakker, ten oosten van het dorp Haps (gemeente Cuijk). Dit monument ligt centraal in een open akkercomplex, een hooggelegen terrasrestrug. Er zijn elf proefsleuven aangelegd in en net buiten het 2,4 hectare grote monument. De hoge dichtheid aan sporen is een duidelijke aanwijzing dat onder het akkercomplex een uitgestrekt archeologisch landschap met een lange bewoningsgeschiedenis schuilgaat.

Hoog leemgehalte

Onder het dunne plaggendek zijn bewoningssporen uit verschillende perioden aangetroffen, van jagers en verzamelaars uit de middensteentijd (ca. 8000 v.Chr.), van boeren uit de late prehistorie (1800-500 v.Chr.) en van boeren uit de elfde eeuw. De rug was zeer lange tijd een aantrekkelijke locatie om te jagen, te wonen, de doden te begraven en gewassen te verbouwen. Bijzonder is dat er duidelijk afgetekende grondsporen uit het midden-/laat neolithicum aanwezig zijn. De goede herkenbaarheid hangt waarschijnlijk samen met het hoge leemgehalte van de bodem. Het archeologische rijksmonument en de directe omgeving bieden veel potentie om in de toekomst nieuwe kennis over de bewoningsdynamiek in het rivierterrassenlandschap te vergaren.

Voor wie

Dit wetenschappelijke rapport is bestemd voor archeologen, andere erfgoedprofessionals en liefhebbers die geïnteresseerd zijn in de archeologie van Noord-Brabant.

Colofon

Rapportage Archeologische Monumentenzorg (RAM) 173
Tekst: L. Theunissen en T. Spek
ISBN: 978 90 5799 145-5
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2009

Taal

Nederlands