De praktijk van het waarderen

Dit is het verslag van een tweede werkconferentie over het waarderen van cultureel erfgoed. Tijdens deze werkconferentie is het Paleis Soestdijk op multidisciplinaire wijze onder de loep genomen.

Deze conferentie is het vervolg op de werkconferentie ‘De techniek van het waarderen’ en de gelijknamige publicatie uit 2009. Dit was de eerste verkenning om de manieren van waarderen van de erfgoedgerichte rijksdiensten te vergelijken en van elkaar te leren. Naast verschillen in aanpak en methoden bleken er ook opvallend veel raakvlakken te zijn. Dit was een goede basis voor een nadere verkenning van de praktijk aan de hand van een case study: Paleis Soestdijk. Tijdens deze werkconferentie is zowel het landgoed, het gebouw als het interieur onder de loep genomen.

Intentieverklaring

De conferentie en het verslag zijn het resultaat van een krachtenbundeling van het Nationaal Archief, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en de Rijksgebouwendienst. Deze drie rijksdiensten werken sinds 2009 samen om de kennisontwikkeling en professionalisering van het waarderen van cultureel erfgoed te bevorderen. Op Soestdijk is de samenwerking bekrachtigd door het ondertekenen van een intentieverklaring. De tekst van deze verklaring is aan het einde van deze publicatie te vinden.

Voor wie

Dit verslag is voor professionals die zich bezig houden met het waarderen van cultureel erfgoed en andere geïnteresseerden.

Colofon

Verslaglegging: Aggie Langedijk, Studenten Reinwardt Academie (Joyce Dunki Jacobs, Yolande van den Berg, Pascal Arts, Thierry Jacobs, Peter van Mensch)
© Nationaal Archief, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en de Rijksgebouwendienst, 2009