Archeologie en ruimtelijke ordening
Auteur(s): 
Jaar: 
Vakgebied: 
Mediatype: 

De Wet op de archeologische monumentenzorg schrijft voor dat in het bestemmingsplan rekening gehouden moet worden met de aanwezige archeologie. Deze gids laat zien hoe dat in zijn werk gaat.

Ruimtelijke ordening is een cyclisch proces. In deze brochure wordt stapsgewijs uiteengezet hoe dit proces functioneert in relatie tot de archeologische waarde van een locatie. Een andere brochure, Wet op de archeologische monumentenzorg behandelt in algemenere zin de gevolgen van de wet en Behoud in situ legt uit welke voorwaarden noodzakelijk zijn voor behoud in situ.

Afweging

Het heeft de voorkeur om archeologische resten in situ te bewaren. De informatie bevindt zich in de bodem in een specifieke context; dit wordt het bodemarchief genoemd. Door het bodemarchief onaangetast te laten, wordt het bewaard voor toekomstige generaties. Wanneer het behoud in situ het niet mogelijk is, moet het grondarchief worden opgegraven en gedocumenteerd. In het proces van ruimtelijke ordening wordt deze afweging gemaakt. De kosten van archeologisch onderzoek zijn altijd voor de 'verstoorder': de initiatiefnemer van de bodemverstorende activiteit. Op deze manier worden gemeenten en bedrijven geprikkeld, om archeologie zoveel mogelijk in situ te behouden.

Voor wie

Deze brochure is voor archeologen en beleidsmakers ruimtelijke ordening bij de gemeente die met de Wet op de archeologische monumentenzorg te maken hebben.

Colofon

Brochure Wet- en regelgeving 6
Tekst: Els Romeijn
Redactie: Ruben Abeling, Gerda de Bruijn, Bas Noorlander, Iris Reuselaars, Dirk Snoodijk en Nathalie Vossen
ISSN: 1569-7622
© Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Amersfoort, 2007